CZARODZIEJSKI ŁAŃCUCH
Jedną z prób wyjaśnienia powstania tajemniczych antycznych konstrukcji jest tak zwana teoria czarodziejskiego łańcucha. W latach dwudziestych naszego stulecia jeden z brytyjskich przedsiębiorców, Alfred Watkins zauważył pewną regularność lokalizacji na pierwszy rzut oka bezładnie porozrzucanych po Wielkiej Brytanii prehistorycznych budowli.
Watkins badał właśnie kamienne kręgi w Hereford, kiedy nagle zorientował się, że „tworzą one swoisty czarodziejski łańcuch rozciągający się dokładnie wzdłuż linii wyznaczonej przez dwa odległe od siebie wzgórza."
Watkins twierdzi, że udało mu się wyznaczyć cały szereg linii łączących poszczególne kręgi, kurhany i inne starożytne budowle. Według niego przed tysiącami lat wzdłuż tych linii mogły prowadzić starożytne, dziś zarośnięte i zapomniane trakty.
Wydana w 1926 r. książka Watkinsa O/d Straight Track (Stary prosty trakt) wzbudziła wielkie zainteresowanie; w latach 30. wielu badaczy odnajdywało kolejne linie łączące starożytne ruiny. Kiedy w 1969 roku wznowiono dzieło Watkinsa, przedstawiciele nowej generacji badaczy wysnuli wniosek, że linie te wyznaczają kierunki przepływu energii w skorupie ziemskiej.
Ostatnio coraz większą popularnością cieszy się pogląd, że wszystkie tajemnicze budowle na świecie tworzą swoistą sieć wyznaczoną przez te właśnie linie.